با دیدن کارت دعوت کامران وهومن که من رو برای تولدشون قابل دونسته بودن و دعوت

 کرده بودن اشک شوق در چشمام جمع میشه همه ی افکاری که درمورد این جشن هست

 به ذهنم هجوم میارند. چی بپوشم؟ کیا دعوت شدن؟ کاش سارا هم دعوت شده باشه...چه

 عطری بزنم؟ موهامو چه مدلی درست کنم؟ آرایشگاه کجا برم؟ بهاره و شیما چجوری میان؟

 یعنی بهشون کارت رسیده؟ مهسا با خبر شده ؟ حالا چقدر خوشحال شده؟
چـــی کـــادو ببــرم؟! مهم تر از همه کادوئه ؟! خدایا ! با اهمین افکارم سرم رو روی بالش

 می گذارم و به فکر فرو میروم . خدایا کادو چی ببرم که شایستشون باشه؟ یک عطر؟ یک

 عروسک یا یک گردنبند؟ وای خدای من همه چی دارن؟! ناگهان فکری به ذهنم رسید . پس

 فردا جشن برگزار می شد . زمان به سرعت سپری شد و صبح جشن فرا رسید. خوشبختانه

 با بهاره و شیما صحبت کرده بودم و میدونستم اونا هم با ماشین خودشون میان . من هم قرار

 شد برم دنبال مهسا آرایشگاه ولی خودم اصلا آرایش نکردم نمیدونم چرا اینجوری شده بودم ،

منی که همیشه برای مهمونیا آرایش میکردم ولی اصلا به صورتم دست نزدم و فقط زیباترین

 لباسمو پوشیدم. جشن ساعت 8 شب برگزار می شد و من ساعت 6 جلوی آرایشگاه منتظر

 مهسا بودم. اومد و سوار ماشین شدیم. تو ماشین مهسا ازم پرسید : چی کادو گرفتی؟ من

گفتم: خیلی دوست داری بدونی؟- آره خب بگو زود باش بگو دیگه- باشه باشه من همه ی

 اشک هایی که در تمام این مدت برای دوری از کامران و هومن ریخته بودم رو توی یک

صندوقچه قلب قرمز رنگ ریختم ، تمام احساسم رو در یک داستان خلاصه کردم ، تمام نوشته

 های نامه هایی رو که در طول این مدت براشون نوشته بودم رو به جای جوهر توی خودکار

 ریختم و تمام شوق و ذوقم رو در یک عروسک خندان بچه جای دادم. اشک تو چشمان خودم

 جمع شده بود. صدای هق هق مهسا در ماشین طنین انداز شد. دستمال بهش دادم و در مدت

 رسیدنمون حرفی نزدیم.

بالاخره رسیدیم. نمیدونستم چجوری باید وارد بشوم. دلهره بدی داشتم. ماشین رو پارک کردم

 و از صندلی عقب کادوهارو برداشتم. مهسا دستم رو گرفت. دستاش میلرزید و سرد بود. دستم

 رو روی زنگ گذاشتم و زنگ رو فشردم. یک پسر گوشی رو برداشت و گفت اسماتونو بگین

 ما هم اسمامونو گفتیم. در رو باز کرد . صدای موزیک بالا بود و صدای جیغ دختر و پسرا با

 صدای موزیک قاطی شده بود. یک نفس عمیق کشیدم و با مهسا رفتیم تو. در که باز شد صدایی

 که از قبل شنیده بودیم دوبرابر شد. کامران و هومن با دیدن ما داشتن به سمت ما میومدن ولی

 ما نمیدیدمشون تا اینکه به ما رسیدن از پشت گفتن : سلام خوش اومدین
به قدری حالم بد بود انگار برق 3 فاز بهم وصل کردن . برگشتیم. کامران که مثل همیشه لبخند

 رو لبش بود و هومن هم داشت مخندید فکر کنم در اون زمان داشت به قیافه ی من و مهسا

 میخندید ! کامران گفت: خیلی خوش اومدین مرسی دعوت ما رو پذیرفتین میتونیم اسماتونو

 بدونیم ؟ من با صدای لرزان اسممو گفتم و مهسا هم مثل من اسمش رو گفت. صدای بچه ها

 بلند شد که کامران وهومن باید بخونن. از ما عذر خواهی کردن و رفتن. من و مهسا یک جا

پیدا کردیم و نشستیم . بهاره و شیما هم بعداز ما اومده بودن و پیش ما نشستن . کم کم بچه

ها می رسیدن پیام ، فاطمه، شیرین ، بیتا ، و ... همه رسیدن . یک جشن فوق العاده عالی به

همراه دوستاره استثنایی و ما فن ها . در جشن کامران و هومن می درخشیدند و گردشون مثل

پروانه می چرخیدیم.
موقع شام کامران پشت میکروفون اعلام کرد که همه به طرف در سمت چپ برای صرف شام

 تشریف ببرن. وارد همون قسمتی که کامران گفته بود شدیم همه در یک آن کپ کردیم! یک میز

شام طویل با بسیاری از غذاها و دسر ها . انواع نوشیدنی ها من که نصف اون غذا ها رو

نتونستم بخورم. واقعا بی نظیر بود.موقع صرف شام هومن یا کامران هی میومدن پیش ما ببینم

چیزی لازم نداشته باشیم. بعد از شام برگشتیم سالن قبلی و همون جای قبلی نشستیم. نوبتی هم

 نوبت کادو ها بود. من کادومو نداده بودم و میخواستم آخر بذارم تو اتاقشون ولی برای اینکه

 بقیه بد فکر نکنن گفتم من کادومو بعدا میدم که خوشبختانه ادامه شو نگرفتن. مهسا برای

 کامران ساعت و برای هومن یک انگشتر گرفته بود بیشتر براشون عطر و عروسک گرفته

 بودن .موقع کیک صدای آهنگ بلند شد و کیک رو با میزش اوردن یک کیک 2 طبقه ی بزرگ

 که بالای KH حک شده بود. قبل از بریدن کیک کتی با چاقو رقصید و بعد کامران وهومن هم

 دوتایی با هم کیک رو بریدن . صدای جیغ و هورا بلند شد. فکر کنم یکی از بهترین جشن هایی

 بود که دعوت شده بودم. کیک بسیار بسیارخوش مزه ای بود.دیگه زمان رفتن رسیده بود و

عقربه های ساعت 1 بامداد رو نشون میداد . به مهسا گفتم موقع رفتنه . گفت: نه من نمی تونم

از اینجا دل بکنم. گفتم: تا آخر عمرت نمی تونی اینجا بشینی.در حال پوشیدن لباس بودم یادم افتاد

 کادومو ندادم . میدونستم اتاقشون کجاست سریع رفتم طبقه بالا خوشبختانه کسی متوجه نشد.

 در اتاق کامران رو باز کردم و وارد شدم. دلم میخواستم زمان میایستاد و من در همونجا

میموندم. عکس خودش و هومن و کتی و مامان و بابشون رو میز عسلی کنار تختش بود .

 کادو هارو روی تخت گذاشتم و کارتی که براشون درست کرده بودم رو روشون قرار دادم.

 سریع از اتاق بیرون اومدم و پایین رفتم. مهسا بادیدنم گفت: کجا بودی اینهمه دنبالت گشتم؟

 گفتم: همین جا بودم بریم بریم. کامران وهومن وخانواده ی محترمشون جلوی در ایستاده بودن

 و مهمونارو بدرقه میکردن. با ما دست دادن و گفتن خیلی خوشحال شدن که دعوتشون رو

پذیرفتیم و رفتیم. بغض تو گلوم جمع شده بود. نگاشون کردم چقدر معصومیت چشمهاشونو

دوست داشتم سریع دستمو رها کردم و با یک کلمه ممنون از پذیرائیتون بیرون اومدم . به

سرعت ماشین رو روشن کردم ومنتظر مهسا شدم . مهسا داخل ماشین جای گرفت. مهسا: چرا

اینطوری کردی؟- هیچی دست خودم نبود. مهسا رو رسوندم و خودم مسیر خونه رو در پیش

 گرفتم. در راه به این فکر میکردم که بهترین جشن توی عمرم بود . کاش میتونستم بیشتر

 اونجا بمومنم. ولی تا کی؟ زمانیکه جلوی درب خونه پارک کردم تازه فهمیدم چقدر خدا دوستم

 داشته که باعث شده من حداقل اونارو تو جشن تولد خودشون ببینم. خدایا شکرت!

بله درست متوجه شدید!!! متن بالا جزو بهترین جواب ها انتخاب شد.و  اون متن نوشته و فکر

کسی نیست جز دوست گل و مهربونم : ربه کا عزیز

که با درایت مخصوصی به زیبایی جواب این مسابقه رو نوشت.من واقعا برای متن بالا

ربه کا جون رو تحسین میکنم واقعا فوق العاده بود.میدونم همه ربه کا جون رو میشناسید

اونم مثل همه ما با قلب پاک و مهربونش کامران وهومن و دوست داره وبا این متن

احساس واقعیه و درونیشو به فرشته هامون نشون میده.ربه کا جون بهت تبریک میگم.

میدونم بی صبرانه منتظر جایزه این مسابقه هستی.جایزه این مسابقه هم چیزی نیست

جز یک فیلم فوق العاده هیجان انگیز از کامران وهومن که تا به حال هیجاه ندیدین.

این فیلم چون یه فیلم مهمونی خصوصیه فقط برای برنده این مسابقه فرستاده میشه.و

امیدوارم بقیه دوستان هم  در مسابقه های بعدی بتونن برنده این فیلم بشند.و اما ربه کا

جان حتما به ایمیل من payam@kamran-hooman.org ایمیلتو بفرست.

تا من در اولین فرصت این فیلم که سورپرایزه !!!! رو برات بفرستم.منتظرتم.

و اما راجبه جواب نظرات بگم چون تعدادشون خیلی زیاده سعی میکنم همشو در یک پست

مخصوص بنویسم.در صورت اینکه نظرتون نیاز به جواب هست حتما با ایمیل من بفرستید.

تا زیاد منتظر نمونید.

خب بدلیل درخواست های متعدد شما برای افتتاح سایت جدید کامران وهومن ما تصمیم

گرفتیم این سایت رو در اواخر اسفند افتتاح کنیم.میدونم تا به حال چند بار قول دادیم ولی

شاید شما باورتون نشه این کار بقدری سخت و مشکل هست که شاید شما هم اگه جای

ما بودید از ادامه کار منصرف میشدید ولی چون ما شما و کامران وهومن رو خیلی

دوست داریم با چنگ ودندون از همه هزینه ها و کارامون میزنیم تا این سایت رو تا قبل

از نوروز اماده کنیم.این سایت که زیر نظر مدیر برنامه های کامران وهومن خواهد بود

جزو یکی از بهترین سایت های کامران وهومن که مطمئنم با استقبال بی نظیر نه تنها

شما بلکه تمام دوستاران کامران وهومن در سراسر دنیا روبه خواهد شد.و به محض

افتتاح سایت ما از طریق این وبلاگ شمارو دعوت به ورود اون سایت خواهیم کرد.

پس وعده ما با شما در سایت KAMRAN-HOOMAN.ORG